Darmflora

Additief verandert structuur darmcellen en remt opname van mineralen

Share Button

Een veelvoorkomend voedingsadditief verandert de functie en structuur van de darmcellen. Dit gaat ten koste van de opname van nutriënten en dan van mineralen in het bijzonder, meldt journal NanoImpact. Ook leidt het tot een lekkende darm. De cellen in de dunne darm absorberen nutriënten en fungeren als barrière tegen pathogenen. Deze functies zijn “aanzienlijk verminderd” na blootstelling aan een veelvoorkomend voedingsadditief in voeding, zoals in onder andere kauwgom, snoep, melk en brood.

Titanium dioxide verandert darmcellen

Het onderzoek dat NanoImpact publiceerde is uitgevoerd door wetenschappers van de Binghamton University, State University of New York. 1 Het gaat om titanium dioxide nanodeeltjes (TiO2). Titaan dioxide is gelabeld onder E171.

Onderzoekers stelden een dunne darm celcultuur bloot aan titanium dioxide deeltjes; het equivalent van een maaltijd. Er vond acute blootstelling plaats voor de duur van 4 uur,  en chronische blootstelling voor de duur van 5 dagen overeenkomend met drie maaltijden per dag.

Slechte opname van ijzer, zink en vetzuren

Lekkende darm

Acute blootstelling had niet veel effect, maar chronische blootstelling verslechterde de functie van de microvilli van de darmcellen. Deze verslechterde functie zorgde voor verzwakking van de darmwand, een trager metabolisme en een gebrekkige opname van sommige nutriënten –vooral ijzer, zink en vetzuren. De enzymfuncties waren ook negatief beïnvloed, terwijl ontstekingssignalen toenamen. Verzwakking van de darmwand leidt tot een lekkende darm. Een lekkende darm is het fenomeen waarbij ongewenste stoffen onbedoeld naar het bloed lekken. Deze stoffen blijven circuleren en kunnen via de darm-brein as ook de breinfunctie beïnvloeden.

Auteur van de studie, professor Gretchen Mahler;

“Titanium dioxide is een veelvoorkomend voedingsadditief, en mensen eten er langdurig veel van en we waren geïnteresseerd in een paar subtiele effecten, waarvan we vinden dat ze bij mensen bekend moeten zijn.”

“Er is eerder werk dat aantoont hoe titanium dioxide deeltjes de microvilli aantasten, maar nu keken we naar lage concentraties. We gingen voort op eerder werk dat aantoonde dat deze deeltjes de darmfunctie beïnvloeden.”

Witmaker, antiklontermiddel

Van titanium dioxide wordt aangenomen dat het veilig is, en consumptie is haast onvermijdelijk. Het bestanddeel is een onoplosbaar materiaal dat meestal gebruikt wordt voor witte pigmentatie in verf, papier en plastic. Het is tevens een actief ingrediënt in zonnebrandcrèmes om het ultraviolette licht te blokkeren.

Het kan ook het spijsverteringskanaal binnenkomen door tandpasta, omdat het een schurende werking aan dit product geeft. Soms zit het zelfs in chocolade en toetjes om het een gladde textuur te geven. In poedersuiker op donuts geeft het de witte kleur, in melk geeft het een lichter en witter uiterlijk en maakt het de melk smakelijker. TiO2 is ook een antiklonter middel.

In 2012 testte de Arizona State University 89 gewone voedingsproducten waaronder snoep, kauwgom en mayonaise en ontdekten dat ze allemaal titanium dioxide bevatten.

Mahler:

“Om voeding te vermijden die verrijkt is met titanium dioxide deeltjes moet je bewerkte voeding vermijden en vooral snoep. Daarin zitten de meeste nanodeeltjes.

Titanium dioxide nanodeeltjes zitten dan wel in voeding, maar zijn niet bedoeld voor ingestie. Toch worden de kleine deeltjes dus ingenomen. Deeltjes zijn kankerverwekkend bij ratten, en er is geen bewijs dat dit bij mensen ook zo is. Snoepjes met een hard laagje erom heen bevatten veel titanium dioxide nanodeeltjes.

*zie ook 2 3

“Geen reden tot zorg”

De stof zit soms ook in producten waar je het niet verwacht, zoals in brood en kaasjes.

De Amerikaanse voedsel- en warenautoriteit (FDA, Food and Drug Administration) acht de nanodeeltjes in voeding veilig. De European Food Safety Authority herevalueerde in 2016 de veiligheid van titanium dioxide nanodeeltjes in voeding. De conclusie was dat de absorptie van oraal ingenomen TiO2 niet leidt tot genotoxische zorg. Wat betreft een carcinogeen effect op muizen en ratten, zag het Panel geen negatieve effecten. Het Panel stelde geen ADI (acceptable daily intake). 4

Nanodeeltjes

Een expert op het gebied van dit product dat witter maakt, textuur geeft en voeding beschermt tegen klontering, is professor Paul Westerhoff (Arizona State University). 5 7  Volgens hem is er veel informatie beschikbaar over de risico’s van orale consumptie van de stof. Volgens zijn onderzoeken werd titanium oxide in veel van eerder genoemde producten gevonden, en bestond zo’n 5% van de stof uit nanodeeltjes. En dat zou te veel zijn.

Kinderen

Westerhof vertelt dat kinderen meer blootgesteld zijn aan E171 dan volwassenen, in verband met de snoepjes, zoetigheden en kauwgom. Dit verandert meestal naarmate kinderen ouder worden. Alternatieven voor titanium dioxide zouden volgens Westerhoff calcium fosfaat en silica dioxide kunnen zijn.

Het nano-effect

In dit artikel staat nog de volgende informatie:

“Onderzoekers erkennen dat sommige poeders giftiger worden, als de individuele deeltjes kleiner zijn, en titanium dioxide is geen uitzondering. Als deeltjes kleiner zijn, is er minder nodig voor dezelfde effecten.8 Dat is het nano-effect: deeltjes die kleiner zijn dan 100 nanometer lijken krachtiger te zijn in het aanrichten van schaden dan grotere deeltjes. Dit kan in de longen plaatsvinden, maar ook elders in het lichaam. Sommige deeltjes zijn chemisch reactiever vanwege hun kleine volume.” 9

Voeding die E171 kan bevatten:

  • Sausjes, mayonaisse, mosterd, mierikswortelpasta, azijn
  • Notenpasta’s zoals pindakaas en amandelboter
  • Toetjes, zoals pudding’s en vla’s
  • Energiedrinks, sportdrinks, electrolytdrankjes
  • Smeerkaas, kaasjes
  • Sommig vlees
  •  Vis uit blik
  • Zuiveldranken, ook chocolademelk
  • Kant-en-klare voeding
  • Snacks, donuts met poederlaagje, snoep kauwgom

 

Andere additieven die tot chaos in de darmen leiden

Het is zeker niet de eerste keer dat voedseladditieven een ongewenste invloed op de darmen blijken te hebben. Zo zijn er ook andere additieven die tot een lekkende darm of chaos in de darmen leiden, zoals  citroenzuur (op onnatuurlijke wijze gekweekt, zonder de tussenkomst van citrusvruchten), carrageenan en gumsoorten.

Share Button

Blijf op de hoogte van het laatste gezondheidsnieuws

Voer je e-mailadres in, en ontvang bericht in je mailbox als er een nieuw artikel is!

Volg Goed Gezond op sociale media

Kijk op Facebook pagina voor meer tips en nieuws (vergeet niet op 'vind ik leuk' te klikken :-)

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Via de cookies wordt informatie over uw gebruik van onze site gedeeld met partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services.