Colloidaal zilver: waarom een zwaar metaal opdrinken ?

goedgezond

Colloïdaal zilver is enorm populair geworden in de afgelopen jaren, niet in de minste plaats vanwege de vele gevallen van antibiotica resistentie. Zilver is geen nutriënt, noch een sporenelement, maar een zwaar metaal. Dus hoe effectief is het, en waartegen eigenlijk ? Kan het ook schadelijk zijn ?

Colloïdaal zilver

Je lichaamscellen voorzien van een zwaar metaal?

Waar komen de beweringen  vandaan ?

Al eeuwen wordt het gebruikt als natuurlijke manier om te ontgiften en om beter beschermd te zijn tegen ziekten.

Zilver is geen nutriënt
Cowboys in het wilde westen kookten vroeger een munt mee met water voor de koffie, hierdoor kwamen zilvermoleculen in het water en dit zou voor een sterke weerstand zorgen. Destijds vond men een antibacteriële werking van zilverwater dus al aannemelijk. Zilverwater zou volgens voorstanders met kop en schouders uitsteken boven reguliere behandelmethoden die schadelijke organismen de kop in moeten drukken. Maar is dit zo? Is het niet curieus: men is anti-kwik en andere zware metalen, maar pro-zilver.

Hoe nuttig is het drinken van zilverwater ?

Sommige fabrikanten, niet allemaal, beweren dat zilver een essentieel nutriënt is. Colloïdaal metaal is een verzameling van kunstmatig gecreëerde nanodeeltjes, ultramicroscopisch en hierdoor volgens de leveranciers effectief. Maar effectief tegen wat ? Het zou onder andere bacteriën doden, maar alleen de ongunstige. Dat is te hopen: microbiologe Bonnie Bassler zegt dat we voor 90% uit micro-organismen bestaan. Deze doden zou gelijk staan aan onszelf doden.

Juist verminderde weerstand

Het lichaam heeft geen behoefte aan zilver, omdat het geen nutriënt is noch een sporenelement. Metalen zijn giftig vanwege hun interactie met het organische verbindingen. Gewijzigde moleculen verliezen hun capaciteit om op de juiste manier te functioneren, dus er ontstaat een disfunctie of dood van de betrokken cellen. Metalen binden zich meestal met biologische verbindingen die zuurstof, zwavel en stikstof bevatten en dit kan bepaalde enzymsystemen uitschakelen en proteïnestructuren beschadigen. Bij metaalvergiftiging veroorzaken metaalionen niet alleen het functioneren van het membraan en de mitochondriale functie, maar ook de bestrijding van vrije radicalen. Dit zorgt voor een verzwakte weerstand en dit staat juist haaks op de beweringen dat colloïdaal zilver weerstand versterkt en beschermt tegen ziektes

Zilver, in welke vorm dan ook, is giftig

Zilver in welke vorm dan ook is een bio-accumulerend giftig metaal, net als kwik en lood. De bewering dat het als een antibiotica werkt,  maar dan zonder de gunstige darmbacteriën aan te tasten, komt door het feit dat het een niet-selectief giftig biocide is. Colloïdaal of niet, zilver blijft een zwaar metaal en giftig: “Ag+ionen zijn hoogst giftig voor alle micro-organismen.” 

Blauwe/grijze huid

 

 

 

Deze meneer dronk teveel colloidaal zilver en kreeg argyrie. Let wel: dit is een permanente verkleuring ! www.silverlab.co.za/?p=51

 

Het is bekend en erkend, dat langdurig gebruik van colloïdaal zilver en/of zilverzouten metallic zilver opslaat onder de huid en dit de huid van mensen in een asgrijze kleur verandert (argyrie). Argyrie gaat nooit meer weg. Ook accumuleert het in de interne organen, en worden de cellen van die organen continue blootgesteld aan zilver. Dit heeft negatieve gevolgen voor het normale immuunproces.

Vroeger was het zo’n beetje het enige in sommige werelddelen

Zilver werd door de eeuwen heen gebruikt als bacteriedodend middel (vooral door de cowboys in de VS), maar er waren niet zo veel andere keuzes destijds. Er was geen antibiotica. Mensen wisten nog niet dat het belangrijk was om veel vitamine C  te consumeren. Zilver werd zelfs beschouwd als een levensreddend medicijn. Pasgeborenen kregen bijvoorbeeld nitraatdruppels toegediend tegen ooginfecties. De Amerikanen stopten met het gebruik van zilver als medicijn met de komst van antibiotica, maar in de jaren 90 begon zilver weer populair te worden.

Opslag van zilver in celmembranen

Zilver wordt niet gebruikt in fysiologische lichaamsprocessen. Het lichaam erkent het als een gif en verwijdert dit met behulp van proteïnen (metallotioneïnen). Dit proces gaat heel traag en loopt niet altijd goed, waardoor argyrie ontstaat. Het metaal heeft affiniteit met celmembranen, waaronder die van het zenuwstelstel en wordt daar permanent opgeslagen als zilversulfide. En dit is een typisch patroon van vergiftiging door een zwaar metaal !

Lichaam moet zilver bestrijden, ziekte verergert

Wanneer het menselijk  immuun- en ontgiftingsysteem een lichaamsvreemd, onomzetbaar metaal detecteert zoals zilver,  wil dit het actief uitscheiden en verwijderen. Dit gaat met behulp van metallotioneïnen en het antioxidant glutathion, Als de persoon een ziekte heeft, is glutathion niet langer actief met het bestrijden hiervan, maar met de bestrijding van zilver. De ziekte verergert. Leveranciers zeggen dat wanneer ziektesymptomen verergeren, men vooral door moet gaan, omdat dit een teken is dat het colloïdaal zilver aanslaat. Aanslaat, indeed, op celmembranen

Er zijn tal van andere krachtige -natuurlijke- antibiotica

Al zou je het op de meest veilige manier gebruiken, en er geen schade door op lopen, dan blijft over dat het nutteloos is. Voldoende vitamine C en andere immuunsysteem ondersteunende nutriënten zijn voldoende om ongewenste bacteriën en schimmels terug te dringen. Mensen die grote hoeveelheden vitamine C nemen per dag worden zelden ziek, en als ze ziek worden is het ziekteverloop korter en milder. Er zijn effectieve en krachtige natuurlijke antibiotica en anti-schimmel middelen uit voeding te halen en uit kruiden/specerijen: knoflook, broccoli, zuurkool, bloemkool, prei, kurkuma, melkdistel, citroen, granaatappel, resveratrol (groene thee extract), chili, peper,  oregano olie enzovoorts, zijn zeer krachtige immuunversterkers en/of ontgiftigers, antibiotica en antischimmelmiddelen.

 

 

Share