Fibromyalgie, MS, CVS

Fibromyalgie: Kwartier fietsen direct effect op groeihormoontekort

Share Button
Lichamelijke beweging heeft onmiddellijke effecten op een factor die de symptomen van fibromyalgie veroorzaakt. Een kwartier matig intensief fietsen heeft namelijk een directe positieve invloed op een tekort van het groeihormoon die bij fibromyalgie patiënten dikwijls een rol speelt, meldt BMC Musculoskeletal Disorders.

Kwartier fietsen direct effect bij fibromyalgie

Het is goed gedocumenteerd dat er bij FM-patiënten een groeihormoondeficiëntie kan spelen. Dit tekort aan het groeihormoon staat in verband met een lage spiegel van de insuline gerelateerde groeifactor-1. Een kwartier fietsen heeft hier direct een positieve invloed op.

Een toegenomen insuline-achtige groeifactor-1 (S-IGF-1) is geobserveerd na lichamelijke activiteit bij gezonde mensen, maar de acute vrijzetting van S-IGF-1 was nog niet bestudeerd bij vrouwen met fibromyalgie. S-IGF-1 en de bindende proteïne S-IGFBP-3 worden tot stand gebracht door het groeihormoon en hebben anabole effecten op de skeletspieren. Het doel van de studie was te onderzoeken of er acute vrijzetting van IGF-1 plaatsvond na aerobe beweging bij vrouwen met FM. De studie is gepubliceerd in BMC Musculoskeletal Disorders.

Het was een kleinschalige studie: de deelnemers waren 22 vrouwen met FM en 27 gezonde vrouwen. Voor de studie fietsten de vrouwen op een hometrainer, dit vond zowel in een matig intensief tempo als met hoge intensiteit (high intensity) plaats.

Na 15 minuten fietsen waren de S-IGF-1 en de S-IGFBP-3 spiegels toegenomen in de gezonde en FM-groep. De toenames tussen beide groepen verschilden nauwelijks, ook maakte het niet uit of er in een gemiddeld tempo gefietst werd of hoog intensief. Dat een matig tempo ook voldoet bij de toename van betreffende spiegels is een voordeel, omdat pijn en vermoeidheid tijdens het fietsen hoger waren bij de FM-patiënten.

Gemiddeld tempo is voldoende

De onderzoekers concludeerden dat een kwartier fietsen in een matig tempo, voldoende was om acuut S-IGF-1 te mobiliseren bij de zowel de gezonde als de FM-patiënten, ondanks de hogere scores op pijn en vermoeidheid tijdens het fietsen in de FM-groep. De vrouwen uit de FM-groep waren in staat om de stofwisseling in hun skeletspieren te activeren en waren niet resistent voor de training effecten. Dit resultaat moedigt klinische rehabilitatie van FM-patiënten aan door middel van matig intensieve training, in de plaats van hoog intensieve training.

Activiteit wekt pijn op bij FM 4 en dit is waarschijnlijk de reden waarom patiënten liever lage activiteit uitvoeren. 5 6 Een aantal factoren beïnvloeden het effect van beweging, zoals leeftijd, geslacht, de hormonale status, ontsteking en voeding. Het groeihormoon heeft de aandacht in onderzoeken naar FM, vanwege een verstoring in de hypofyse-groeihormoon-as, die met name bij de ernstige symptomen speelt. 8 9

Groeihormoondeficiëntie klinisch FM-syndroom

Een groeihormoondeficiëntie met de op fibromyalgie gelijkende symptomen is een goed beschreven klinisch syndroom, en komt naar schatting bij minimaal 30% van de FM-patiënten voor. Het lijkt erop dat de gebrekkige GH-secretie bij fibromyalgie linkt aan een disregulatie van de hypothalamus-hypofyse as. De deficiëntie is van belang voor FM-patiënten omdat het te behandelen is. 10 11 

Groeihormoon belangrijke factor bij fibromyalgie

Het groeihormoon wordt beïnvloed door slaap, stress, voeding, roken, lichaamscompositie en lichamelijke activiteit. 12 Behalve dat beweging positieve effecten heeft op het groeihormoon en het insuline achtige groeifactor-systeem in de lever, heeft het ook een gunstige uitwerking op het centrale zenuwstelsel. 12. Beweging stimuleert de opname van perifere IGF-1 in het centrale zenuwstelsel. 13 Slankere vrouwen met FM hebben meer S-IGF-1 dan vrouwen met overgewicht, na aerobe oefeningen die 2x per week uitgevoerd worden. 14

Negatieve spiraal

Een FM-patiënt komt makkelijk in negatieve spiraal van symptomen. Door pijn beweegt men bij voorbeeld minder en slaapt men slecht. En omdat slaapgebrek zijn tol eist van de GH-productie, worden de symptomen gaandeweg erger. Het is al een paar decennia bekend dat FM-patiënten een abnormaal slaappatroon hebben, met name als het om de fases 3 en 4 van de non-REM slaap gaat. Het groeihormoon wordt juist vooral tijdens deze fases uitgescheiden. Zo bleken de niveaus van IGF-1 erg laag te zijn in een studie met 500 vrouwelijke FM-patiënten.

Ook leeftijd maakt uit voor de uitscheiding van GH: elke 7 jaar die je in leeftijd voor uit gaat na het 18e-21e levensjaar zorgt voor een aanzienlijke afname van wat er dagelijks uitgescheiden wordt. Een tekort van het groeihormoon gaat ook niet zelden gepaard met overgewicht.

Share Button

Blijf op de hoogte van het laatste gezondheidsnieuws

Voer je e-mailadres in, en ontvang bericht in je mailbox als er een nieuw artikel is!

Volg Goed Gezond op sociale media

Kijk op Facebook pagina voor meer tips en nieuws (vergeet niet op 'vind ik leuk' te klikken :-)

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Via de cookies wordt informatie over uw gebruik van onze site gedeeld met partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services.